Księgowość uproszczona

Dla przychodów mniejszych niż 1,2 mln euro podatnik może prowadzić tak zwaną księgowość uproszczoną . W przeciwieństwie do ksiąg rachunkowych, księgowość uproszczona nie dostarcza informacji o stanie finansowym firmy a służy tylko i wyłącznie do obliczenia zobowiązań podatkowych wobec państwa.Jest o wiele prostsza niż pełna księgowość.
Zaletą uproszczonej księgowości jest to, że jest stosunkowo prosta i tania, a wadą, że nie dostarcza informacji o stanie firmy. Jest wystarczająca dla takich przedsiębiorców, którzy doskonale znają prowadzoną działalność, wiedzą na czym zarabiają, a do ewentualnych analiz wystarcza im prosty arkusz kalkulacyjny.
Z tej formy określania dochodów, obok osób indywidualnych, mogą skorzystać spółki cywilne, spółki jawne, spółki partnerskie osób fizycznych,  oraz spółdzielnie socjalne.
Wybór metody stosowanej do ewidencji zdarzeń gospodarczych z zasady zależy od preferencji przedsiębiorcy. Wynika to wprost z przepisów ustawy o rachunkowości, zgodnie z którymi osoby fizyczne mogą (ale nie muszą) stosować reżim rachunkowości określony ustawą o rachunkowości od początku następnego roku obrotowego, jeżeli ich przychody netto ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych za poprzedni rok obrotowy są niższe niż równowartość w walucie polskiej 1 200 000 euro. W takim przypadku, osoby te obowiązane są do zawiadomienia o tym naczelnika urzędu skarbowego właściwego w sprawach opodatkowania podatkiem dochodowym, przed rozpoczęciem roku obrotowego. W związku z tym, że prawo nie narzuca na podatnika sprecyzowanej formy zawiadomienia, zwykło się przyjmować, że koniecznym jest jedynie powiadomienie właściwego organu podatkowego o rozpoczęciu prowadzenia ksiąg i stosowaniu przepisów ustawy o rachunkowości.

Trzy podstawowe metody księgowości uproszczonej to:
 - Podatkowa Księga Przychodów i Rozchodów - w skrócie kpir,
 - Ryczałt ewidencjonowany, oraz
 - Karta Podatkowa.